We zijn er!

Het voelt onwennig vandaag. Het lopen gaat lekker, maar ik mis iets, en dat is een understatement. Ik mis veel, heel veel. Het voelt zelfs een beetje als verraad. Al meer dan negen maanden loop ik met mijn trouwe wandelmaatje. Ze is er altijd bij, of het nou regent, stormt of de zon schijnt, ze laat me niet alleen. Ik moet haar vaak op sleeptouw nemen, maar dat heb ik er graag voor over. Ze zorgt er voor dat ik deze tocht kan maken. Zonder haar was het niet gelukt, En nu, tijdens de allerlaatste dagen van de tocht, neem ik haar niet mee. Ik heb haar niet meer nodig. Dit laatste stuk kan ik zonder haar af. Sterker nog, ze kàn niet eens mee, ze zou een blok aan mijn been zijn en ik zou het einddoel niet halen als ze erbij was.

Jeannette denkt er hetzelfde over, maar ze is er niet rouwig om. Hoewel we nu nog over een goede weg lopen vindt ze het wel lekker om zonder wheelie te lopen. We hebben onze handen vrij en in plaats van veertig kilo achter ons aan te trekken hebben we slechts zeven kilo op onze rug. We hoeven geen rekening meer te houden met de wielen achter ons en lopen vlot door.

We zijn inmiddels ruim vijftig kilometer ten zuiden van Punta Arenas en de gladde betonweg is overgegaan in een glibberige zandweg. De regen van de afgelopen nacht zorgt er voor dat er een glad laagje natte klei op de weg ligt. De klei kleeft aan mijn schoenen, hoopt zich op onder mijn zool en af en toe breekt er een stuk af dat ik ongewild voor mij uit schop. Het lanschap verandert langzaam van vlakke en kale pampa naar een glooiend, bijna bergachtig, bosrijk gebied. De golven van de zeestraat Magellaan rollen het kiezelstrandje op en aan de overkant is Vuurland te zien als een lange landtong.
‘Ik krijg echt het gevoel dat we naar eind van de wereld lopen’, zegt Jeannette.
Ik kan het alleen maar beamen. We lopen niet alleen naar het einde van onze tocht, het einde van het continent, maar naar het einde van de wereld. Zo voelt het. We passeren gedenktekens die me rillingen geven. De restanten van het fort Bulness. Een kruis ter nagedachtenis aan kapitein Pringle Stokes van de Beagle, waarmee Darwin rondvoer. Hier heeft de depressieve kapitein zelfmoord gepleegd. Iets verder doemt de berg Tarn voor ons op. De berg die Darwin beklommen heeft. Ik krijg bijna het idee dat we op heilige grond komen.

Ongeveer acht kilometer voor de vuurtoren San Isidro, ons eindpunt voor vandaag, houdt de weg op. We lopen verder over een smal pad. Dit pad leidt ons naar een kiezelstrookje langs de zeestraat Magellaan. Op minder dan een kilometer voor de vuurtoren San Isidro mondt een kleine rivier uit in de zeestraat. Ik zoek naar een doorwaadbare plaats om de river over te steken en Jeannette wacht als ik een poging waag. Met opgerolde broekspijpen loop ik het ijskoude water in maar na vijf meter kom ik bij een kleine geul. De geul is niet breed, maar het water komt tot ver boven mijn knieën. Ik kan maar net voorkomen dat mijn kruis nat wordt en het blijkt zinloos dat ik mijn broekspijpen opgerold heb. Met drijfnatte broek en schoenen komen we bij het hostal dat bij de vuurtoren San Isidro ligt. Hier kunnen we ons warmen bij een houtkachel. Op deze plek, verstoken van communicatie met de buitenwereld, bereiden we ons in alle rust mentaal voor op morgen, de laatste dag van onze tocht.

De volgende dag zitten we onrustig aan het ontbijt. Dreigende wolken hangen boven de zeestraat Magellaan en de opkomende zon schijnt er voorzichtig onderdoor. Zo voel ik me ook. Zonnig en blij, donker en somber. Ik kan niet wachten om te gaan lopen, om onze tocht te beëindigen, en tegelijkertijd vind ik het jammer als de tocht na vandaag afgelopen is. Maar de zon overwint, dag 290 breekt aan en na 6233 kilometer lopen ben ik er van overtuigd dat we vandaag ons einddoel gaan halen. Hoewel we nog een paar obstakels moeten overbruggen was ons einddoel nog nooit zo dichtbij.

Als we nog geen honderd meter onderweg zijn beginnen er druppels te vallen. Vuurland verdwijnt achter de bui en met Vuurland verdwijnt ook de zon. De regenbroek gaat aan en we banen ons een weg door het hoge natte gras bij de vuurtoren. We gaan een stukje landinwaarts door een groen bos om een klif te omzeilen. Daarna komen we weer langs het water en lopen we voorzichtig over glibberige rotsen. Grote hopen groen-bruine waterplanten liggen over de rotsen heen en ze maken het lopen moeilijk. Na een uur zijn we ruim twee kilometer verder. Snel gaat het niet. Dat hoeft ook niet, we lopen niet ver vandaag. Ik ben niet bang dat we er te lang over doen, ik ben eerder bang dat ik onderuit ga en mijn enkel verstuik of, nog erger, mijn been breek. Dat zou einde oefening betekenen.

Vlak voor we bij een kiezelstrand komen wordt het droog en breekt de zon door. Hier lopen we wat meer ontspannen over heen. Het lijkt of we het zwaarste en moeilijkste stuk achter de rug hebben en rond half twaalf bereiken we de rivier Yumbel. De eerste echte spelbreker op ons pad. Ze hadden ons gewaarschuwd dat we hier niet meer overheen konden komen en nu kunnen we het met eigen ogen zien. De rivier is niet heel breed, misschien tien meter, en het water stroomt niet snel, maar hij lijkt vrij diep. Misschien zouden we er doorheen kunnen lopen. De rugzakken boven ons hoofd en het water tot borsthoogte, maar dat doen we niet. Na Yumbel wacht de volgende rivier, San Nicolàs. Deze rivier is breder en dieper en rond de rivier groeit een sponsachtige moerasplant. Na de San Nicolàs volgt een derde rivier, Nodales.

We gaan niet proberen om door deze rivieren te waden. We wachten op het strand op de rubberboot die ons komt helpen. Na een half uur zien we een stipje aan de horizon en deze keer is het geen golf die stukslaat op een rots. Het stipje wordt heel langzaam groter en krijgt de contouren van een bootje met een schuimspoor in zijn kielzog. Cristian stuurt het bootje met een forse snelheid het strand op en zodra het bootje stil ligt springt Claudio er uit. Dit hebben de mannen van Kayak Agua Fresca vaker gedaan. Wij niet, het is onze vuurdoop in een Zodiac. Onze spullen gaan in waterdichte zakken en ook wij worden in waterdichte pakken gehesen. Het lijkt me vrij overbodig, maar eenmaal op zee blijkt dat het hard nodig is.

We vertrekken in de luwte van de baai en al snel komen dolfijnen ons uitzwaaien. Tien, twintig dolfijnen zwemmen met ons bootje mee. Ze vinden het leuk. Ze zwemmen kris, kras voor ons uit en springen omhoog uit het water, soms met drie tegelijk. Eenmaal uit de baai begrijp ik de waarschuwende woorden van Claudio. ‘It will be a bumpy ride’, zei hij. Dat was nog voorzichtig uitgedrukt. We stuiteren over de golven. Met dertig kilometer per uur knallen we op de naar ons toe rollende golf en na de golf klappen we een halve meter omlaag. Elke paar seconden maken we een klap. Mijn lichaam trilt en schudt. Krampachtig houd ik het touw vast dat aan de buitenkant van de rubberboot zit en ik probeer zo goed mogelijk op de rand van het bootje te blijven zitten.
‘Gaat het?’, roep ik naar Jeannette die voor me zit. Maar ze hoort me niet door het zware geronk van de motor.
Af en toe zijn de golven te hoog en slaan ze over het hele bootje heen. Jeannette krijgt de volle laag omdat ze vooraan zit. Cristian mindert even vaart om te voorkomen dat de boot omslaat en we kunnen op adem komen, voor we weer met volle snelheid over de zeestraat stuiteren.

Na anderhalf uur bereiken we de voet van kaap Froward en kunnen we beginnen aan het allerlaatste stukje van onze tocht, de klim naar de top van de kaap. Naar het ‘Cruz de los Mares’, het kruis dat het meest zuidelijke puntje van het Zuid Amerikaanse continent markeert en het punt waar de Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan elkaar treffen in de zeestraat Magellaan.

Het is een steile klim. We gaan van zeeniveau naar 360 meter hoogte, maar ik heb het gevoel dat ik veel hogere hoogten bereik. Flarden van onze tocht trekken voorbij. Het ongemak op de altiplano, de kou en de sneeuw, de hitte in de woestijn en de regen in het zuiden. De hulp die we gehad hebben en de afwijzingen op het moment dat we hulp nodig hadden. We hebben alles gehad, alles meegemaakt, alles gelopen. Op de top van de kaap blaast de wind ons bijna omver, maar we houden ons staande, zoals we ons tijdens de hele tocht staande hebben gehouden. We kijken elkaar aan. Met een grijns van oor tot oor lopen we samen naar het kruis. We zijn er!

Naschrift

Op 11 april zal in Santiago een officiële sluitinsceremonie plaatsvinden waarbij we de bomen aan Conaf aanbieden.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Region 12: Magallanes. Bookmark de permalink .

44 reacties op We zijn er!

  1. Laura Mout zegt:

    Wat een fantastische prestatie! Gefeliciteerd en tot bij NEN! Laura

  2. Anneke zegt:

    En nogmaals van harte gefeliciteerd met het voltooien van deze geweldige tocht! Tijdens de lessen Spaans aan de VU in Delft hebben jullie er meermalen over verteld en gestraald bij het idee om het echt te gaan doen: een topprestatie! Geniet van de maand vakantie in Chili!

    Groetjes Anneke,
    Nootdorp

  3. mary polman-v.d. knaap zegt:

    Ook ik sluit me aan bij alle vorige reacties.Echt geweldig, ik hoop jullie weer een keer te spreken als jullie eenmaal weer thuis zijn en een beetje hebben kunnen wennen aan het leven en werken hier.
    Geniet er nog even van en een goede terugreis wens ik jullie.
    Prettige Paasdagen, Mary

  4. Beiden van harte gefeliciteerd. Het moet een grote voldoening geven dat het einddoel bereikt is.
    Bedankt ook voor de mooie verslagen die ik steeds mocht lezen. Het verrast mij dat jullie er toch steeds weer de tijd voor wist te vinden. Dit getuigt van een grote discipline.
    Behouden thuiskomst, en ga fijn nagenieten.
    Bram van Loon,
    Heemskerk.

  5. Renée van Limborgh zegt:

    Hoi Arlen en Jeanette,

    Door jullie berichten (die ik allemaal met heel veel plezier heb gelezen) is het net of ik jullie een beetje heb leren kennen. Het was een goeie tip van Erna om mij op jullie tocht te wijzen, wat super dat jullie dit gepland en ook echt waargemaakt hebben!! En buiten jullie topprestatie ook een goed (bomen) doel hebben gesteld alsmede er een zo’n geweldige verslaglegging in schrift en beeld van hebben gemaakt!
    Ik wil jullie graag net zoals de schrijvers van de 39 reacties hierboven vooral feliciteren en je toewensen even e.e.a. te laten bezinken, na te genieten, uit te rusten alvorens te bedenken wat verder weer met het leven gedaan kan worden.
    Veel succes daarbij, afkicken valt niet mee;>-

    Groet van Renée uit Breda.

  6. dineke boekestijn zegt:

    Van harte gefeliciteerd met het behalen van de eindstreep. Echt geweldig ! Namens Wereldwinkel Schipluiden is een donatie € 250,00 overgemaakt voor jullie bomenproject in Chili. Door jullie dik verdiend ! Nog hele fijn weken toegewenst en groetjes van Dineke Boekestijn

  7. Jan en Reggy zegt:

    Arlen en Jeannette,
    Gefeliciteerd, wat een tocht en wat een top prestatie!
    Geniet van de vrije dagen en de afsluitingsdag op 11 april
    Tot ziens!
    Groetjes Jan en Reggy

  8. Marijke van Yperen zegt:

    Ja hoor! Het is jullie gelukt! Nooit aan getwijfeld overigens! Van harte gefeliciteerd en nu nog een maandje genieten van jullie vakantie!! Top gedaan hoor!!!

  9. Dick Hortensius zegt:

    Gefeliciteerd! Ik heb met flinke tussenpozen jullie tocht gevolgd, maar ben erg onder de indruk. De foto’s zijn fantastisch en trekken mij vast nog wel eens naar dat mooie land. Behouden thuisreis gewenst!

    Dick Hortensius

  10. Bea en Leo Pingen zegt:

    Genoten van jullie verhalen en zeker van de van de prachtige foto,s

    Geweldige prestatie geleverd.

    Proficiat

  11. Bea en Leo Pingen zegt:

    Proficiat
    Al die tijd genoten van de prachtige verhalen en de meer dan prachtige foto,s,
    Geweldige prestatie.
    Geniet nog van de resterende tijd in Chili.

    Bea en Leo Pingen

  12. Olga zegt:

    Hoezee, gefeliciteerd! Leuk om jullie verhalen te lezen, wat een tocht!

    Groetjes,
    Olga

  13. Dick zegt:

    Gefeliciteerd met jullie grandioze prestatie. Ik heb genoten van alle verslagen

    Groetjes
    Dick

  14. riboek zegt:

    Super prestatie!
    Jullie staan op de voorpagina van het NEN-intranet met foto en al.
    En nu maar wachten op de publicatie van jullie ‘memoires’.
    Tot binnenkort.

    Groeten,
    Rianne

  15. Beth N. Henneveld-Dokken zegt:

    Congratulations! Fantastisch! Ik heb van jullie blogs en foto’s enorm van genoten – bedankt voor het samendelen van het avontuur. Groot complimenten, Groetjes, Beth (NEN collega Jeannette)

  16. loes en rene zegt:

    geweldig , geen woorden voor.

  17. Jos zegt:

    Hallo Jeannette en Arlen,

    Proficiat! Wij sluiten ons aan bij alles wat hierboven al is geschreven.
    Laten jullie nog weten wanneer jullie precies thuiskomen?

    Annelies en Jos

  18. Hans van Lowijde zegt:

    be proud
    van trotsheid mag twee weken naast je schoenen lopen
    hulde
    groetjes Hans vL

  19. Hennie van den Broek zegt:

    Ha Arlen en Jeannette, GEFELICITEERD !!! Ik had het al op de mail naar jullie gezet, maar bijdeze nogmaals. Supergoed gedaan. Mooie foto op het eindpunt. Als jullie weer terug zijn komen we graag een keertje naar de verhalen luisteren. Geniet nog lekker een paar weekjes. groetjes Mark en Hennie.

  20. Anke Jansen zegt:

    Hieperdepiep Hoera!! fantastisch! Geniet ervan

  21. Alexander zegt:

    Proficiat!

  22. Netty zegt:

    Hallo Arlen en Jeannette,

    ook ik wil jullie feliciteren met dit resultaat. Wat een ervaring hebben jullie achter de rug. Daar ben ik wel jaloers op, maar ik zou het jullie NOOIT,maar daan ook nooit kunnen nadoen. Ik ben benieuwd hoeveel bomen jullie kunnen ‘planten’. Tot weerzien in Nederland waar de lente begint. Bofkonten !

    met hartelijke groet,

    Netty

  23. Pauline zegt:

    Hoi Jeannette en Arlen,
    Gefeliciteerd met deze prestatie! Geweldig en wat een voldaan gevoel moet dit geven. Een heel fijne dag morgen bij de officiële afsluitingsceremonie. Ga komende periode nog even heerlijk genieten!
    groetjes, Pauline

  24. leny en bernard zegt:

    Een driewerf hoera en een diepe buiging.
    Een prestatie van wereldformaat en wij hebben mee kunnen genieten van jullie prestaties.
    Dankjewel het was geweldig.

  25. Frank zegt:

    Hallo Arlen en Jeannette,
    Geweldige prestatie ! ! Ook weer een mooi laatste verhaal !
    Groeten Frank en Angelique

  26. Annet zegt:

    Wat goed zeg, gefeliciteerd met deze prestatie! Dat wordt afkicken voor jullie.

  27. Petra (NEN) zegt:

    Beste Jeannette en Arlen,
    Gefeliciteerd met jullie fantastische prestatie!
    Bedankt voor de mooie verhalen (ben nog niet helemaal bijgelezen, maar dat komt nog wel).
    Groetjes, Petra

  28. Nicoline zegt:

    Hoi Jeannette en Arlen,
    Gehaald! Super! Trots! Ik ga jullie verhalen missen!
    Groetjes, Nicoline

  29. Hester zegt:

    Wauw! Gefeliciteerd!! En nu???? Tja, back to reality!? Geniet nog even aan de andere kant van de wereld van jullie geweldige prestatie. Hoop jullie gauw te zien/spreken. Potje squashen, Jeannette??
    Groet, Hester

  30. Marcel zegt:

    Hoi Arlen en Jeannette,
    Geweldige prestatie hoor, respect!
    Groet, Marcel

  31. Jose Bongarts zegt:

    Hoi Jeanette en Arlen,

    Wat super dat jullie er zijn. Een geweldige prestatie! Geniet lekker van de rust.
    Jammer dat we de mooie verhalen gaan missen…

    Groetjes Willem en Jose

  32. Sophie zegt:

    Hoi Jeannette en Arlen,
    Geweldig dat jullie het hebben gehaald! Gefeliciteerd! En nu zullen jullie waarschijnlijk wel even moeten afkicken… Geniet nog van de komende periode!
    Groeten, Sophie

  33. Frans zegt:

    Chapeau!

    Op de fiets was het al een hele zit, maar te voet is natuurlijk helemaal indrukwekkend. Ode aan het geestelijk en lichamelijk uithoudingsvermogen! Geweldig gedaan.

    Gegroet,

    Frans

  34. Alice Poelstra zegt:

    Hartelijk Gefeliciteerd met het behalen van het eindpunt. We hebben vanuit Miami met plezier jullie reis gevolgd en ook met bewondering, hier gaan de gewone alledaagse dingen – school, werk, boodschappen enz. maar door – en intussen bleven de berichtjes over jullie wandelavontuur maar binnenkomen!!! Gefeliciteerd – ben benieuwd wat de volgende tocht wordt!
    Alice

  35. Karl Kusters zegt:

    Van harte proficiat met het behalen van het eindpunt van jullie geweldige tocht van Noord naar Zuid Chili! Een ongelooflijke prestatie hebben jullie neergezet. De grijns op jullie gezicht had nog wel groter mogen zijn.
    We hebben genoten van jullie verhalen. Nu kunnen jullie nog even lekker bijkomen voordat jullie weer terug naar Nederland komen. Blijf nog maar even daar want het mooie lenteweer is weggeblazen door een Noordenwind die helaas het paasweekend enigszins fris gaat maken. Brrrr.

    Veel plezier ook nog bij de officiele afslutingsceremonie in Santiago de Chili.
    Groetjes,
    Lydia, Amber en Karl

    P.S. Hoe weet je trouwens dat jullie nu 6242 km gelopen hebben? Hoe precies is deze schatting?

  36. Jopie en Jac zegt:

    Gefeliciteerd, Jeannette en Arlen,
    Geweldig gedaan, topprestatie. Geniet van jullie ‘vrije’ dagen in Chili.

    Jopie en Jac

  37. Nel-Wim zegt:

    TOPPTESTATIE !!!!

  38. Nel-Wim zegt:

    TOPPRESTATIE !!!!!

  39. Wilma den Breejen-Buhrs zegt:

    Ontroerend mooi eindbericht! Ik kan niet uitdrukken hoe trots ik ben op jullie!
    Ik heb met stijgende verbazing jullie verslagen gelezen, want:
    Wat een gewéldige prestatie, wat een lef, wat een kracht en uithoudingsvermogen hebben jullie getoond met in de eindspurt zo’n prachtig geschenk aan het land dat jullie zijn gastvrijheid bood.
    Ik hoop dat jullie de tijd hebben en nemen om lekker uit te rusten om over een poosje in Nederland een mooie avond te beleggen om jullie verhaal en foto’s te tonen.
    Chapeau!

  40. marian zegt:

    Wat een enorme prestatie!! Doe het jullie niet na!! Gefeliciteerd, het moet jullie een geweldig gevoel geven. Ik hoop wel dat jullie mooie foto’s en of een leuke film hebben gemaakt van die dolfijnen? Jullie mogen trots zijn op jezelf.

    Groetjes Marian en Jan-Hein

  41. Marga zegt:

    Van harte proficiat met het behalen van het eindpunt van jullie tocht op kaap Froward !!!!!
    De finish – foto bij het Cruz de los Mares is ontzettend mooi.
    Veel plezier nog met jullie niet-wandel dagen in Chili.
    Ik zal jullie prachtige verhalen missen.

  42. Peter Smets zegt:

    Een wereldprestatie van jullie. Het moet geweldig zijn om op het eindpunt aan te komen. De weemoed zal ook wel toeslaan, nu het avontuur ten einde is. Ik heb genoten van jullie boeiende verhalen. Alle belevenissen heb ik met veel plezier gelezen. De kop boven de verhalen was altijd goed gekozen, omdat je direct afvroeg, wat nu dan weer? De begeleidende foto’s komen hopelijk in een prachtig fotoboek. Chili en vooral het zuiden, Patagonië, is een overweldigend mooie omgeving. Darwin genoot ervan en jullie – zo te lezen – ook. Ik wil jullie bedanken voor jullie rapportages, waardoor ik en vele anderen jullie wandelreis mee hebben kunnen beleven. De Chilenen gaan jullie missen en jullie de Chili.

  43. Wim zegt:

    Wat een enorme prestatie. Ik ga jullie verhalen missen.

    Groeten, wim en rieky

    • Marijke Croonen zegt:

      Hartelijk gefeliciteerd dat jullie het einddoel gehaald hebben. Ik heb jullie verhalen met zoveel plezier en bewondering gelezen. Geniet nog een maand na in Chili.Zal weer gruwelijk wennen zijn in Hollanda. Ik ga vanavond met een vriendin voor 5 dagen naar Barcelona. Nogmaals een enorme prestatie.

      Groetjes Marijke
      Sambeek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s