Koudwatervrees

Bijna kokend heet water stroomt over mijn tenen. Razendsnel draai ik de mengkraan naar koud en koel mijn tenen. Voorzichtig waag ik een tweede poging en langzaam draai ik de mengkraan van koud naar warm tot ik de geiser hoor aanslaan. Ik richt de douchekop op de muur en voel voorzichtig hoe warm het water wordt. Even denk ik dat de temperatuur aangenaam is, maar al snel moet ik mijn hand uit het water wegtrekken. Het wordt weer veel te heet.

Het zag er vanmiddag zo veelbelovend uit. Na een lange dag lopen komen we in Santa Laura aan. We zien een restaurant en een supermarkt naast elkaar en met dezelfde naam, Nontuela. We kunnen het niet missen. Grote houten uithangborden met Pepsi reclame vertellen het ons. Het zijn twee grote huizen, zo groot dat Jeannette tegen mij zegt: ‘hier moet vast plek zijn om te overnachten.’

Ze heeft gelijk, er is plek voor ons. Ik loop achter een dikke señora aan het huis in. Ze loopt slecht, ze schuifelt meer dan ze loopt. Haar geel-blauwe bloemetjesjurk schommelt mee in de maat van het schuifelen. Langzaam lopen we door een grote keuken, rechts is een enorme woonkamer met een aantal eettafels.
‘Hier is de eetkamer’, zegt ze.
Bij de trap blijft ze staan.
‘Gaat u voor’, zegt ze beleefd. Ze is nog van de generatie waarbij het normaal is dat een man vóór de vrouw de trap op gaat. Ik doe het graag.
Boven is een grote donkere overloop. Het is groter dan ik dacht en zijn zeker zes kamers voor gasten. Het ruikt een beetje muf, alsof er wekenlang niet gelucht is. Een echte arbeidersplek, waar de Chileense arbeider zijn bed ver weg van huis heeft.
‘Hier kunnen jullie slapen’, zegt de señora, terwijl ze een deur open maakt.
De kamer is groot, heeft een flauw schuin dak en één raam dat uitkijkt over de straat. Er is plek voor vijf, drie bedden en één stapelbed vullen de ruimte.
‘Hier is de badkamer’, zegt ze, ‘met warm water. De geiser gaat automatisch aan. Ik zal zo het meisje naar boven sturen om alles schoon te maken’, voegt ze er aan toe.

Niet veel later staan we onze spullen uit te pakken op de kamer. Het meisje blijkt een stevige vrouw van ongeveer dertig jaar. Met een fles bleekmiddel in de hand klopt ze aan op onze deur. Als de badkamer weer citroenfris ruikt wenkt ze mij. De douche is uitgerust met een mengkraan en ze legt uit hoe deze werkt. Een mengkraan is ongekende luxe in een arbeidersplek.
‘Er is heet water’, zegt ze als weer gaat, ‘de geiser gaat automatisch aan.’

Een geiser die automatisch werkt, ook dat is ongekende luxe. Ze zijn er hier duidelijk trots op. En terecht, geisers in Chili staan altijd uit. Ik weet niet of dit uit spaarzaamheid is, omdat het waakvlammetje nu eenmaal gas verbruikt, of omdat het uit veiligheidsoverwegingen is, maar geisers staan uit. Soms worden we ervoor gewaarschuwd. ‘Zeg het even als jullie willen douchen, dan zetten we de geiser aan’, krijgen we dan te horen, maar meestal kom ik er te laat achter. Na een dag lopen vind ik het heerlijk om te douchen en Jeannette laat me altijd als eerste gaan. Pas als ik naakt in de badkamer sta, met zeep, schampoo en een washandje in mijn hand, realiseer ik me dat het niet vanzelfsprekend is dat er meteen warm water uit de kraan komt, ook al is dit bij aankomst beloofd.

Ik vind het niet erg om een koude douche te nemen, als er niks anders is. Maar als mij eenmaal een warme douche beloofd is, dan kan ik koud water niet meer verdragen. Dan heb ik mij ingesteld op het heerlijke warme water dat via mijn schouders, rug en billen over mijn benen naar beneden stroomt. Het warme water dat niet alleen het stof en het zweet van de afgelopen dag, maar ook de vermoeidheid wegspoelt.

Maar warm water komt in Chili zelden meteen uit de kraan. Warm water komt uit een geiser en de geiser moet aan staan. Niet zelden is hiervoor meer nodig dan alleen het ontsteken van de waakvlam. Er moet een gasfles aangesloten worden, de gasfles moet open gedraaid worden en de gaskraan moet open staan. Pas daarna kan met succes de waakvlam aangestoken worden. Ik heb al vaak geholpen met verplaatsen van een gasfles van het fornuis naar de geiser zodat we een warme douche kunnen nemen.

Hier in Santa Laura, een klein dorp op een kruispunt van wegen, gaat men mee met de tijd. De nieuw geïnstalleerde geiser heeft geen waakvlam meer, maar gaat automatisch aan als er om warm water gevraagd wordt. Geweldig. Toch ben ik er niet helemaal gerust op en voor ik mij uitkleed om een douche te nemen draai ik de warmwaterkraan open. Na een minuut nog geen warm water en na drie minuten nog steeds niet. Ik loop naar beneden en zeg tegen de señora dat er geen warm water is.
‘Jawel’, zegt ze, ‘de geiser gaat automatisch aan.’
Nee, ik zeg niet dat de geiser niet aan is. ‘Er is geen warm water’, herhaal ik.
‘Dat komt wel, de geiser gaat automatisch aan’, antwoordt ze.
‘Nee’, zeg ik, ‘er komt geen warm water uit de kraan.’
‘Oh, ik zal het meisje sturen.’

Nog voor het meisje komt inspecteer ik de geiser op de overloop. Misschien kan ik er achter komen waarom hij het niet doet. En jawel, de gaskraan staat dicht. Ik draai hem open en loop naar de badkamer om te kijken of er nu wel warm water is. Meteen nadat ik de kraan heb open gedraaid hoor ik de geiser aanslaan, automatisch. Niet veel later stroomt het warme water uit de kraan. Ik verheug me al weer op de douche.

Mijn vreugde is van korte duur.
‘Jeannette, kun je even naar de geiser kijken?’
‘Wat is er?’, vraagt ze
‘Ik krijg kokend heet water of ijskoud water. Ik kan zo niet douchen! Volgens mij zit er een ronde draaiknop op de geiser, kun je die naar het kleine vlammetje draaien?’
Even later stroomt er aangenaam warm water uit de douche. Het warme water spoelt niet alleen het stof, het zweet en de vermoeidheid van me af, maar ook mijn frustatie over de moeite die het weer gekost heeft om een warme douche te krijgen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Koudwatervrees

  1. Sjors Hertstein zegt:

    Hoi Janette & Arlen,

    Ik heb de afgelopen avonden mijn lees achterstand weer weggewerkt. Geweldige avonturen allemaal. Ik wens jullie bij deze alvast een prettige kerstdagen toe !

    Groetjes,
    Sjors

  2. janjouvenaar zegt:

    Als je zonder werk komt te zitten kan je altijd nog als geiserspecialist aan het werk.

    Groet

    Jan

  3. Guus van de Burgt zegt:

    eind goed al goed?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s