Geluk?

Dertig centimeter sneeuw! Ik kan mijn ogen niet geloven, als ik ’s morgens om zeven uur uit het raam naar buiten kijk. Het is maandag 4 juli en het zou de droge periode moeten zijn op de Chileense altiplano. De is sneeuw is droog en het heeft de hele nacht gesneeuwd.

Toen we gisteren naar Enquelga liepen voelden we al een paar kleine sneeuwvlokjes. Dit was niet de eerste keer. Tijdens de afgelopen dertien wandeldagen viel er wel eens vaker een sneeuwvlokje. Hier maakten we ons geen zorgen over. Iedereen in Chili had ons verzekerd dat er in de droge periode, de winter, nagenoeg geen sneeuw zou vallen. Dit is ook de reden waarom in de zomer, de natte periode, de sneeuwgrens op de altiplano lager ligt dan in de winter.

We kunnen nu niet verder, we zullen minimaal één dag moeten wachten, wachten in ons hostal waar niets verwarmd is. Met ons thermo-ondergoed aan liggen we nu allebei in bed, de enige plek waar het niet koud is.

Wanneer we weg kunnen weten we niet. We hebben geen internet en de eigenaresse van ons hostal kan ons geen duidelijkheid geven. Ze zegt van alles wat we niet kunnen verstaan. Op onze vraag of morgen de sneeuw weg zal zijn krijgen we geen ‘ja’ of ‘nee’ te horen. Wat ze wel zegt zal vast politiek correct zijn, maar zoals altijd in dat soort situaties, heb je daar niets aan.

Maar, we zitten droog en hebben nog voldoende te eten. Was de sneeuw een nacht eerder gevallen, dan hadden we een groot probleem gehad. Onze overnachtingsplek was toen een oud kerkje, met vrij uitzicht naar de hemel, in een plaatsje waar een paar vervallen huisjes stonden, waar niemand te bekennen was. 25 kilometer van Enquelga waar we nu zitten.

Tijdens die 25 kilometer lopen hebben we maar één auto gezien, op het einde van de middag, de carabineros, de Chileense politie. Dus, ondanks het feit dat we nu balen zijn we toch erg blij dat de sneeuw niet een dag eerder is gevallen.

Hoe lang we in Enquelga vast zullen zitten weten we niet. Dit zal bekend zijn zodra ik dit verhaal op onze website kan zetten. Het is 18 kilometer lopen naar Colchane, daar hebben we internet en warm water. Ik kan niet wachten om dit verhaaltje te publiceren.

PS. Uiteindelijk zijn we 4 juli, ’s avonds naar Colchane ‘gebracht’. Meer hierover in het komende verhaal ‘van het bed gelicht’.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Region 1: Tarapaca. Bookmark de permalink .

4 reacties op Geluk?

  1. Marga Hüttner zegt:

    Hoi Arlen en Jeanette,
    Door mijn vakantie liep ik iets achter met het lezen van jullie prachtige verhalen. Gevolg was dat ik de verhalen ademloos achter elkaar heb gelezen !!! De foto’s zijn ook heel bijzonder, de omgeving is schitterend. Maar eerlijk is eerlijk ik ben niet jaloers op de temperaturen die jullie meemaken.
    Die leveren wel mooie plaatjes op. Succes en blijven jullie (toch) genieten van de tocht.

    Groeten,
    Marga

  2. rene en loes zegt:

    beste Arlen en Jeanette, het maakt grote indruk op ons als we de eertse verhalen lezen. we hopen dat het goed gaat. de foto’s zien er mooi uit. we wensen jullie veel wandelplezier en niet al te veel ontberingen. we zijn weer terug van vakantie en morgen (8/7) trouwt mijn dochter.
    groet van rene en loes.

  3. Jac en Jopie Hoebergen zegt:

    Hallo Arlen en Jeannette,
    We lezen met veel interesse en ‘plezier’ jullie verhalen. Het is een barre tocht, maar geniet ervan. Wij vertrekken morgen naar Moskou.
    Jac en Jopie

  4. Hennie van den Broek zegt:

    Hee Arlen en Jeannette,

    tjonge, tjonge dat jullie dit extreme weer net moeten treffen. Maar goed dat jullie nu (woensdag 6 juli) warm zitten. De foto’s bij het vorige verhaaltje zijn erg mooi. Jullie zien echt nog eens wat van de wereld. Wat grappig van de vrachtwagenchauffeurs dat die jullie steeds groeten. Wat me minder aantrekt is de foto hierboven van Arlen in dat ijskoude bed met die kille cementmuren. Dan ben ik blij dat ik lekker in mijn eigen bedje kan. Maarja ik ben ook niet zo’n avonturierster als jullie. Het hoort er bij jullie een beetje bij. Hopelijk trekt de sneeuw snel weg en kunnen jullie weer gauw beginnen aan de verdere tocht. Groetjes en hopelijk volgt er snel weer een verhaaltje.

    Groetjes Hennie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s